Bugün yine 10 Kasım… Saat dokuzu beş geçe zaman duruyor, başlarımız öne eğiliyor, yüreğimizde tarifsiz bir özlem büyüyor.
Aradan yıllar geçse de sana duyduğumuz sevgi hiç azalmadı Atam. Çünkü sen yalnızca bir milletin kurtarıcısı değil, ülkenin karanlıktan aydınlığa uzanan yolu, umudu ve geleceği oldun.
Bugün ülkemize baktığımızda, senin hayalini kurduğun çağdaş, güçlü, adaletli ve aydınlık Türkiye’ye ulaşmak için hâlâ yapmamız gereken çok şey olduğunu görüyoruz. Bazen birlik ve beraberliğe, bazen bilime, eğitime, adalete ve en çok da seni ve birbirimizi anlamaya ne kadar ihtiyacımız olduğunu hissediyoruz.
Keşke bugün aramızda olsaydın Atam… Keşke sesini bir kez daha duyabilseydik. Keşke bu güzel ülkenin geleceğine dair düşüncelerini senden dinleyebilseydik.
Ama biliyoruz ki sen, fikirlerinle ve bizlere bıraktığın Cumhuriyet’le yaşamaya devam ediyorsun.
Bizlere düşen görev, geçmişe özlem duymakla yetinmek değil; senin gösterdiğin yolda yürüyerek geleceği aydınlatmaktır.
Seni unutmadık Atam. Özlemin her geçen yıl biraz daha büyüyor. Eserlerine, ilkelerine ve emanetine sahip çıkmaya söz veriyoruz.
Seni sonsuz sevgi, saygı, minnet ve hiç dinmeyen bir özlemle anıyoruz.
Ruhun şad olsun.
